Er komt geen wereld na corona.
Denken over een wereld na corona impliceert dat we daar over gaan. Dat we die in handen hebben. Maar hadden we dit kunnen voorzien, drie maanden terug? Hadden we daar enige grip op?
Er is, en komt, alleen een wereld mét corona. Ook als we dat virus 'onder controle' hebben. Want er komt wel weer een nieuwe corona. Is het niet in de vorm van een pandemie, dan is het wel een verwoestende storm. Een beurscrash. Een vluchtelingencrisis in het kwadraat. Honger. Virtuele boybands.
Want dát is de wereld waarin we nu leven.
Een wereld die complex is. Cliché, sorry. Nee, een wereld die chaotisch is. Nee, die wanordelijk is. Een wereld waarin we krachten in werk hebben gezet die we nooit onder controle hebben gehad. Met een toekomst die we niet kunnen beheersen.
Dus.
In plaats van denken over hoe we straks weer naar een 'nieuw normaal' gaan, of wat we 'van de crisis kunnen leren', kunnen we wellicht beter kijken naar wat we nú doen? Hoe we nú menswaardig kunnen samenleven in een wereld die van algoritmes en aandelenkoersen aan elkaar hangt? Hoe we nú onze verantwoordelijkheid kunnen pakken voor een stabiele relatie met de aarde én zorgen dat iedereen te eten heeft? Een stapje terug doen, in plaats van vooruit? Misschien?
Ik weet het niet. Maar geen fantasieën over een nieuw toekomstig normaal wat mij betreft. Wel nú beter kijken en nú beter leren leven op deze ABnormale en absurde, maar oh zo prachtige en beschermwaardige aardbol vol met mensen en andere levende wezentjes.
Denken over een wereld na corona impliceert dat we daar over gaan. Dat we die in handen hebben. Maar hadden we dit kunnen voorzien, drie maanden terug? Hadden we daar enige grip op?
Er is, en komt, alleen een wereld mét corona. Ook als we dat virus 'onder controle' hebben. Want er komt wel weer een nieuwe corona. Is het niet in de vorm van een pandemie, dan is het wel een verwoestende storm. Een beurscrash. Een vluchtelingencrisis in het kwadraat. Honger. Virtuele boybands.
Want dát is de wereld waarin we nu leven.
Een wereld die complex is. Cliché, sorry. Nee, een wereld die chaotisch is. Nee, die wanordelijk is. Een wereld waarin we krachten in werk hebben gezet die we nooit onder controle hebben gehad. Met een toekomst die we niet kunnen beheersen.
Dus.
In plaats van denken over hoe we straks weer naar een 'nieuw normaal' gaan, of wat we 'van de crisis kunnen leren', kunnen we wellicht beter kijken naar wat we nú doen? Hoe we nú menswaardig kunnen samenleven in een wereld die van algoritmes en aandelenkoersen aan elkaar hangt? Hoe we nú onze verantwoordelijkheid kunnen pakken voor een stabiele relatie met de aarde én zorgen dat iedereen te eten heeft? Een stapje terug doen, in plaats van vooruit? Misschien?
Ik weet het niet. Maar geen fantasieën over een nieuw toekomstig normaal wat mij betreft. Wel nú beter kijken en nú beter leren leven op deze ABnormale en absurde, maar oh zo prachtige en beschermwaardige aardbol vol met mensen en andere levende wezentjes.
Reacties
Een reactie posten