Doorgaan naar hoofdcontent

...

Ik ga het niet over Zwarte Piet hebben. Ook niet over IS. Of  over Geert Wilders en zijn kruistocht. Of over racisme bij de politie in Amerika. Of over gevechten en gewonden tijdens Black Friday. Of over winkels in Nederland die ook ineens met korting gingen smijten afgelopen vrijdag. Ook niet over gealarmeerde wetenschappers die denken, nee, weten dat onze kuststeden veel te vol raken met dito gevolgen voor klimaatrampen aan zee. Of over een heineken music hall op de radio vol met dronken mensen verkleed als dirndls en malloten in lederhosen. Heel misschien over de nieuwe terms-of-service van facebook die niemand meer snapt... of toch maar niet. Over mijn telefoon in m'n broekzak die ik net als mijn mede-Nederlander blijkbaar gemiddeld 221 keer per dag bekijk om te zien of er iets nieuws is? Mwah. Ook maar niet over de nazistische reacties op mijn betweterige reacties op berichten van de Telegraaf. Of over de enorme file auto's vandaag om te parkeren bij de zaterdagmarkt om de hoek. Enorme rijen kerstballen in alle kleuren bij de Praxis. Met veel knipperlichtjes. Over extra korting bij de La Place als ik 10 x geweest ben en dat heb geregistreerd via hun app. 10 % korting op de oliebollen buiten op vertoon van de kassabon. Zoeken naar parkeerplek bij de Ikea. Drukte en rode alarmlichten bij de zelfscan-kassa's. Meisjes van 12 met armani handtassen en uggs. M'n parkeerkaartje kwijtraken. Virus op m'n pc. Duizenden blogs over fashion. Een half uur zoeken naar een film op Netflix. Of over hoofdpijn.

Misschien schrijf ik wel over de stilte die tussen al deze regels door is verdwenen.

...

Man wat mis ik de stilte.


Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

goede woede

Ik mis Rage Against The Machine en Henry Rollins. Ik word oud. Goede woede is de titel van een boekje met Youp van 't Heks beste columns. Boze tekstjes over zaken waar Youp zich persoonlijk over opwindt. Maar Youp van 't Hek is oud; mensen een paar jaar jonger dan ik kennen 'm niet echt meer. Wat Wim Kan voor mij was zeg maar. Maar hij is eigenlijk ook niet meer van deze tijd. Want het kan niet echt meer, boos zijn. In onze overgepsychologiseerde, positieve verwen-wereld is er maar 1 doel: je goed voelen. Wellness. We drinken zoete Starbucks frappuccino's bij makkelijk te gebruiken apple laptops, achter een spotify muur van gepersonaliseerde feelgood playlists. Peter Sloterdijk noemde dit het kristalpaleis : een fijne verwarmde wereld waar vermogende westerlingen die het geluk hadden er geboren te worden zich (tegen betaling) in kunnen opsluiten om zich te beschermen voor het ongeluk van de rest van de wereld. Boos zijn is een vorm van onvermogen. Een teken dat he...
2 reacties
Lees verder »

kerk: bewaarplaats van het goede?

Het is waarschijnlijk zo'n 750 zondagen geleden dat ik voor het laatst een kerkdienst heb bijgewoond. (Sindsdien gaat het natuurlijk heel slecht met me. Ik heb al blowend/drinkend gestudeerd tussen humanisten en atheisten, ben getrouwd met een vegetarische hindoevrouw, doe aan meditatie en luister af en toe stiekem naar death metal. Maar dat terzijde.) De kerk in Harderwijk, vol met hele aardige mensen, verloor vroeg tijdens m'n tienertijd haar vermogen om mij aan te spreken en te inspireren. Ze deed wel haar best, ik herinner me een dienst waar Where is the Love? van The Black Eyed Peas werd gedraaid en geanalyseerd, maar het kwam niet verder dan dat soort verwoede pogingen de verveelde bezoeker te vermaken. Een soort Balkenende op een skateboard om de jeugd aan te spreken. Tijdens een slaap- en droomloze zaterdagnacht vol boeken en wilde gedachten, bedacht ik me ineens dat ik dat best jammer vind. Dat ik geen mooie plek heb om samen met gelijkgestemden te dromen van een ...
Een reactie posten
Lees verder »

Mediteren op Schiphol

De schoenen staan netjes in een kast buiten de 'Meditation Centre' bij de F-gates waar ik toevallig langs liep op zoek naar een toilet. Het ruikt sterk naar zweetsokken. De ruimte zelf is grijs en voelt gebruikt aan. Aan de muur hangen mooie posters van door glas-in-lood geïnspireerde kunst. Aan een tafel zitten drie mannen te lezen in de Koran. In de hoek richting het oosten bidt een kleine man op zijn gebedskleed, het hoofd voorovergebogen, bewegingloos verzonken in zichzelf of het hogere. Op de grond voor de boekenkast zit een jonge vrouw, ze leest uit de Bijbel. Ik pak een meditatiekrukje en ga zitten met mijn rug naar de muur. We zitten hier als enige zes mensen, van de duizenden die nu op het vliegveld rondlopen, en we proberen afzonderlijk de stilte te vinden. Het schept een band. Of die verzin ik. Niemand maakt contact met een ander. Ik probeer te mediteren. Links van me, via de door een rolkoffer geblokkeerde openstaande deur, waaien geluiden naar binnen van enthous...
1 reactie
Lees verder »