Op zoek naar de tot nog toe weinig gehoorde stem
van zwarte piet zelf binnen het debat dat weer wild door het land raast,
skypete ik met Spanje om een paar vragen te stellen. Ik ontmoet Piet virtueel
bij een strandcafé in Marbella. Tot mijn verbazing tref ik op mijn scherm een
blanke, Nederlands ogende en sprekende man. Als ik mijn verwarring uitspreek
begint Piet direct te vertellen.
Ik krijg deze
reactie natuurlijk vaker, je verwacht een zwart gezicht, zwarte krullen en rode
lippen. Maar hier in Spanje, waar we vandaan komen, is het veel handiger om
blank geschminkt door het leven te gaan, zeker hier op het strand waar veel
Nederlanders zijn. Als ik hier ook zwart rondloop vraagt iedereen of ik ze
massages kan geven of een drankje voor ze wil halen. En ze praten heel
langzaam en gearticuleerd tegen je, alsof ik nog maar net Nederlands spreek. Dat
wordt op een gegeven moment uiteraard vervelend.
Vorig jaar was er natuurlijk volop discussie in Nederland, en nu weer rond winkels die jullie producten in de ban doen? Hoe heb je het zelf allemaal ervaren?
Eerlijk gezegd
volg ik het niet meer zo. In het begin bracht het wel wat onzekerheid met zich
mee, omdat we in november vorig jaar nog steeds niet wisten wat hogerhand zou
besluiten. We hadden hier alvast massaal allerlei kleuren schmink ingekocht,
zodat we overal op voorbereid waren. Uiteindelijk waren er een paar die te
horen kregen dat ze blauw en groen moesten; het viel wel mee. Dit jaar zie ik
wel, ik volg vooral het nieuws over Syrië. Daar moet nodig met de roe geslagen
worden, haha.
Ben je dan nooit boos geweest ofzo?
Niet echt. Ik
baalde eerlijk gezegd wel, en dat zeg ik alleen omdat ik nu anoniem ben, van het slappe optreden van Sinterklaas zelf.
Je hebt vast op tv wel eens gezien hoe verward hij soms kan zijn, maar dat is achter de schermen nog 10 keer erger. Hij is veel te bang dat we klanten kwijtraken.
Dat snap ik op zich ook wel, maar je moet wel een durven knoop doorhakken, en
gewoon zeggen: het wordt halfbruin, of geel, en we gooien alleen nog maar echte
pepernoten, niet van die gore kruidnootjes. Maar daar heb je krachtig zakelijk leiderschap
voor nodig, en deze Sint gaat dat na al die decennia niet meer leren ben ik
bang. Ik snap ook niet Nederlanders hem nog als heilige willen, ik zou me
beledigd voelen.
In Nederland stond vooral één vraag op de lippen
en dat is: ben je een slaaf of niet?
Haha, klopt. Ach
ja, in zekere zin wel natuurlijk. Het wordt niet echt gewaardeerd als ik in
november besluit om m’n kop kaal te scheren, of op 5 december vrij neem omdat
ik me niet zo lekker voel. Ook heb ik een contract waarin staat dat ik niet
zomaar een andere baan kan nemen. Wel
kan ik ervoor kiezen om in een andere regio te werken, daar is het vaak
wat relaxter. Maar het verdient wel minder.
Andere regio?
Sommige collega’s
zijn naar Oostenrijk en andere plekken overgestapt omdat ze het drukke
geschreeuw van Nederland niet meer willen. Kijk, mijn voorvaders deden dit werk
ook al, sommigen ook in Nederland. (Piet laat een paar vergeelde foto’s zien). Mijn
over-overgrootvader had een soort duivelshoorntjes en liep alleen in het donker
over straat. Toen kon je kinderen nog echt bang maken, dat mag nu allemaal niet
meer vanwege de mogelijke psychologische schade. In sommige andere landen nog
wel. Voor zover ik weet, we krijgen ieder jaar achtergrondinformatie over het
land waar we werken, zien we er in Nederland sinds 1850 uit als negers op een
plantage uit de kinderboeken van die tijd. Maar dat weet niemand helemaal zeker. Tot 1990
ongeveer moesten we ook een beetje dom en Surinaams praten. Dat is gelukkig
voorbij, ik kreeg het vaak pas rond februari weer uit m’n systeem. En ja, ik
snap ook wel dat sommige Nederlanders, vooral met hun roots ergens anders, dat zij daar moeite mee hebben. Ik
zou in Zuid-Afrika ook niet verkleed als Hollands kaasboertje door de straat willen lopen.
Maar ja, dat is natuurlijk appels met bananen vergelijken.
Maar wie ben je nou echt?
We grappen onderling altijd dat we een soort kameleons zijn, we passen ons steeds aan de verwachtingen van de lokale kleur en bevolking aan. Iedereen blij, en wij verdienen ons geld toch wel. En als ik die vraag aan jou stel, wat zou jij dan zeggen? Anywho, ik ga ervandoor, we moeten die liedjes weer opnieuw instuderen. Niet stout zijn he?! Hahahaha.
We grappen onderling altijd dat we een soort kameleons zijn, we passen ons steeds aan de verwachtingen van de lokale kleur en bevolking aan. Iedereen blij, en wij verdienen ons geld toch wel. En als ik die vraag aan jou stel, wat zou jij dan zeggen? Anywho, ik ga ervandoor, we moeten die liedjes weer opnieuw instuderen. Niet stout zijn he?! Hahahaha.
Reacties
Een reactie posten