Misschien is het de schuld van Twitter. Misschien is het de snelle maatschappij. De wereld draait door. Misschien kunnen we er niets aan doen. Hoe het ook zij, ik heb het idee dat we in een wereld van oneliners terecht zijn gekomen. En ik wordt er een beetje verdrietig van.
Maar een probleem is een uitdaging!
Ze zijn overal. Uiteraard begon het ooit met reclameteksten, die je snel moest kunnen lezen tijdens het autorijden, wandelen en doorbladeren van je tijdschrift. Later moesten ze nog meer opvallen, voor tijdens het zappen en het surfen.
5 kilo in twee weken!
Nu zijn alle ZZP'ers en mensen die anderszins snel carrière willen maken er ook volop mee bezig. En tja, ik begrijp het. Als je jezelf moet verkopen op borrels en sociale media kun je niet aankomen met uitgebreide hersenspinsels. Het moet allemaal elevator pitch style. Maar waarom lijken zoveel mensen om me heen ineens een self-proclaimed goeroe in het een of ander. Vooral al diegenen die zich bezig houden met persoonlijke en professionele ontwikkeling. Een en al wijsheid om je oren.
Wees zoveel mogelijk jezelf!
Nooit meer angstig met mijn self-centred-5-circle-core-method!
Je komt ze ook tegen in de kroeg, of hoort ze aan de telefoon in de bus (waar ik graag zit overigens).
Het leven is wat je er zelf van maakt! Ik help u daarbij!
Meid, ik zeg altijd, je bent nooit te oud om te leren.
Poeh, ik ben 32, en nu al een oude zeikerd. Maar echt, moeten we tegenwoordig allemaal bijzondere wandelende reclamespots van onszelf zijn?
Ik mis geloof ik de wat stillere twijfelaars onder ons, die liever eerst wat meer nadenken, doorlezen en bespreken voordat ze iets de wereld insturen. De langzame teksten, die je een paar keer moet lezen, en dan ineens een inzicht openbaren dat je nooit in 1 zin kan vatten. Zo'n boek die maanden in je hoofd blijft hangen, en dan ineens, op een zondagmiddag, het kwartje doet vallen. En dan een langzame glimlach op je gezicht tovert. De rest van de dag.
Het lijkt me daarom fijn als er wat meer reclamespots, tv-programma's en rondwandelende mensen komen die wat minder haast hebben hun boodschap over te brengen. En die wat eerlijker zijn.
Deze shampoo is vrijwel hetzelfde als de meeste andere shampoos. Wij vinden hem zelf goed genoeg, voor het geld dat u er voor betaalt. Je haar wordt er wel schoon van, maar niet mooier of glanzender dan het nu is. Je wordt er ook niet een zelfverzekerdere man van. Als je het te vaak gebruikt is het ook niet goed. We hebben hem laten ruiken naar groene thee, daar moet u dus wel van houden. Ruik anders eerst maar even.
Hmmm.. ik zou het wellicht nog kopen ook.
Maar een probleem is een uitdaging!
Ze zijn overal. Uiteraard begon het ooit met reclameteksten, die je snel moest kunnen lezen tijdens het autorijden, wandelen en doorbladeren van je tijdschrift. Later moesten ze nog meer opvallen, voor tijdens het zappen en het surfen.
5 kilo in twee weken!
Nu zijn alle ZZP'ers en mensen die anderszins snel carrière willen maken er ook volop mee bezig. En tja, ik begrijp het. Als je jezelf moet verkopen op borrels en sociale media kun je niet aankomen met uitgebreide hersenspinsels. Het moet allemaal elevator pitch style. Maar waarom lijken zoveel mensen om me heen ineens een self-proclaimed goeroe in het een of ander. Vooral al diegenen die zich bezig houden met persoonlijke en professionele ontwikkeling. Een en al wijsheid om je oren.
Wees zoveel mogelijk jezelf!
Nooit meer angstig met mijn self-centred-5-circle-core-method!
Je komt ze ook tegen in de kroeg, of hoort ze aan de telefoon in de bus (waar ik graag zit overigens).
Het leven is wat je er zelf van maakt! Ik help u daarbij!
Meid, ik zeg altijd, je bent nooit te oud om te leren.
Poeh, ik ben 32, en nu al een oude zeikerd. Maar echt, moeten we tegenwoordig allemaal bijzondere wandelende reclamespots van onszelf zijn?
Ik mis geloof ik de wat stillere twijfelaars onder ons, die liever eerst wat meer nadenken, doorlezen en bespreken voordat ze iets de wereld insturen. De langzame teksten, die je een paar keer moet lezen, en dan ineens een inzicht openbaren dat je nooit in 1 zin kan vatten. Zo'n boek die maanden in je hoofd blijft hangen, en dan ineens, op een zondagmiddag, het kwartje doet vallen. En dan een langzame glimlach op je gezicht tovert. De rest van de dag.
Het lijkt me daarom fijn als er wat meer reclamespots, tv-programma's en rondwandelende mensen komen die wat minder haast hebben hun boodschap over te brengen. En die wat eerlijker zijn.
Deze shampoo is vrijwel hetzelfde als de meeste andere shampoos. Wij vinden hem zelf goed genoeg, voor het geld dat u er voor betaalt. Je haar wordt er wel schoon van, maar niet mooier of glanzender dan het nu is. Je wordt er ook niet een zelfverzekerdere man van. Als je het te vaak gebruikt is het ook niet goed. We hebben hem laten ruiken naar groene thee, daar moet u dus wel van houden. Ruik anders eerst maar even.
Hmmm.. ik zou het wellicht nog kopen ook.
Reacties
Een reactie posten