Misschien is het de schuld van Twitter. Misschien is het de snelle maatschappij. De wereld draait door. Misschien kunnen we er niets aan doen. Hoe het ook zij, ik heb het idee dat we in een wereld van oneliners terecht zijn gekomen. En ik wordt er een beetje verdrietig van. Maar een probleem is een uitdaging! Ze zijn overal. Uiteraard begon het ooit met reclameteksten, die je snel moest kunnen lezen tijdens het autorijden, wandelen en doorbladeren van je tijdschrift. Later moesten ze nog meer opvallen, voor tijdens het zappen en het surfen. 5 kilo in twee weken! Nu zijn alle ZZP'ers en mensen die anderszins snel carrière willen maken er ook volop mee bezig. En tja, ik begrijp het. Als je jezelf moet verkopen op borrels en sociale media kun je niet aankomen met uitgebreide hersenspinsels. Het moet allemaal elevator pitch style. Maar waarom lijken zoveel mensen om me heen ineens een self-proclaimed goeroe in het een of ander. Vooral al diegenen die zich b...
zinnen van het leven