heel goed kijken doet pijn zoveel rafelrandjes dat het plaatje niet meer klopt de vijand blijkt je eigen hand het veilige verhaal moet bijgesteld god was boven, de aarde onder en wij daartussenin twee nu ademen we haar in haar wortels gaan door ons bloed de haartjes op mijn armen verkleuren in de zon de boom staart me aan de vissen maken grapjes alles kijkt naar alles ik kijk eindelijk weer terug en zie dat alles heerlijk ingewikkeld is we zijn niet op de wereld gekomen we komen uit haar voort één de aarde huilt en beeft nu en soms voelen we dat wij het zijn op het punt van overstromen of in de bodem te verdwijnen terug naar waar het zwart en niets is terug naar waar het allemaal begon nul - dus kijken we gauw weg (Andy Goldsworthy)
zinnen van het leven